Νέα Υόρκη : Τα περίπτερα τηλεφώνου γίνονται γκαλερί τέχνης

#  Rozemarijn Stam στο Pop Up City

Ως διαμαρτυρία ενάντια στην υπερβολική διαφήμιση στους δρόμους της Νέας Υόρκης, το έργο Art in Ad Places ανάρτησε προσωρινά 55 έργα τέχνης σε θαλάμους τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Ταυτόχρονα, αποδίδουν φόρο τιμής σε αυτά τα πρώην σύμβολα των σύγχρονων τηλεπικοινωνιών.

Τα τηλέφωνα επί πληρωμή αποτελούσαν μια εικόνα της εξέλιξης, διάσπαρτα στους δρόμους  για όποιον χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει ένα. Καθώς η τεχνολογία κινήθηκε προς τα εμπρός και εξαρτιόταν όλο και λιγότερο από τις χερσαίες γραμμές, οι μικροσκοπικοί χώροι απομόνωσης σιγά σιγά ξεπεράστηκαν . Η εγκατάλειψή τους ώθησε αρκετές πρωτοβουλίες για να τους επαναπροσδιορίσουν. 

Στο Λονδίνο, για παράδειγμα, τα εικονικά κόκκινα τηλεφωνικά κέντρα αναγνωρίζονται ως εθνική κληρονομιά και μετατρέπονται  όλα, από ένα περίπτερο σε έναν ιδιωτικό χώρο εργασίας. 
Ομοίως, στην Ολλανδία, μια ομάδα μαθητών πήρε ένα παράδειγμα στο Bücherboxen του Βερολίνου και γύρισε δέκα τηλεφωνικά κουτιά στις αποκαλούμενες Boekenboxen : μικροσκοπικές βιβλιοθήκες. 

13 έργα Ανοιχτής Σχεδίασης για το Αστικό περιβάλλον

Η ΕΕΛ/ΛΑΚ σε συνεργασία με τον Κόμβο Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Δήμου Αθηναίων, INNOVATHENS οργανώνει έκθεση 13 έργων Ανοιχτής Σχεδίασης   στον πρώτο όροφο του INNOVATHENS (Πειραιώς 100), από την Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου έως την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016 ( ανοιχτά καθημερινά, 10-6μμ).Όλα τα έργα που υπάρχουν στην έκθεση υλοποιήθηκαν ώστε να μπορούν να κατασκευαστούν από τρίτους.  Τα σχέδια είναι διαθέσιμα με ανοιχτές άδειες και με στόχο να μπορούν να παραχθούν τοπικά – “Openly Designed | Locally Produced”. Η τεκμηρίωση για όλα τα έργα ανοιχτής σχεδίασης αλλά και για έργα ανοιχτού υλικού και ανοιχτού λογισμικού που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο των Μονάδων Αριστείας ΕΛ/ΛΑΚ είναι διαθέσιμη στοhttps://github.com/ellak-monades-aristeias.Στόχος των έργων είναι η ανάδειξη συστημάτων και κατασκευών που συμβάλλουν στη βελτίωση του δημόσιου χώρου,  τα οποία έχουν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί με τη χρήση ελεύθερα διαμοιραζόμενης πληροφορίας τόσο ως προς τα σχέδια τους αλλά και το υλισμικό(hardware) όσο και το λογισμικό.

Δείτε τα 13 έργα Ανοιχτής Σχεδίασης

A Love Letter to the City.

Τοιχογραφία στη Βαλτιμόρη

Ο Stephen Powers και η ομάδα του στη Νέα Υόρκη , δημιουργούν τοιχογραφίες σε δρόμους υποβαθμισμένων γειτονιών σε πόλεις όλου του κόσμου που έχουν έντονα κοινωνικά προβλήματα.Στις γειτονιές αυτές γίνεται ένας διάλογος για το “why do we live here?” και “what do I want to change?”. 
Η συνεισφορά της  καλλιτεχνικής ομάδας είναι ότι προσπαθεί να οπτικοποιήσει αυτή τη συζήτηση και δεν βλέπει το έργο της σαν απλό γκράφιτι αλλά ως public art.
Δίνει τη δική της απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα με τις φράσεις “I AM HERE BECAUSE IT IS HOME” και “FOREVER TOGETHER”.
Το έργο της έχει απλώσει μέχρι τώρα σε 11 πόλεις από το  Brooklyn μέχρι τη Philadelphia, το Belfast και το São Paulo και εκδόθηκε σε βιβλίο με τον τίτλο "A Love Letter to the City".

Όταν Το Πεζοδρόμιο Γίνεται Υδατόστρωμα

# Joop de Boer, 2 Ιανουαρίου 2013.  Δημοσιεύθηκε στο Pop Up City.

Την μετάφραση την επιμελήθηκε ο Λάζαρος Αγαπίδης.

Ο καλλιτεχνικός σύλλογος Raum δημιούργησε ένα πολύ ιδιαίτερο πεζοδρόμιο στην Μπουρζ, της Γαλλίας.  Αυτό που χαρακτηρίζει αυτό το πεζοδρόμιο είναι ότι δεν είναι σκληρό, αλλά επιπλέει.  Το έργο, που ονομάζεται «La Ville Molle» («Η Μαλακή Πόλη»), εξετάζει την σκληρότητα της πόλης και την ικανότητά της να αλλάξει.

Σε συνεργασία με την Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών της Μπουρζ και με το FRAC Centre, ένα τεράστιο μαξιλάρι γεμάτο με υγρό είχε εγκατασταθεί κάτω από το πεζοδρόμιο δίνοντας μια εντελώς νέα εμπειρία στους περαστικούς.  Υποθέτω πως νιώθει κανείς ότι το πεζοδρόμιο έχει γίνει σαν ένα μεγάλο στρώμα νερού.  Το αστικό περιβάλλον είναι συνήθως σκληρό και γεμάτο γωνίες και ποτέ δεν αμφισβητούμε αυτή την ιδέα, αλλά αυτό το έργο την αλλάζει την ιδέα αυτή και αυτό το κάνει ενδιαφέρον.  Είναι μια παιδική χαρά των ενηλίκων που προσθέτει ένα επίπεδο εμπειρίας στην πόλη.

Η διασκέδαση, ως εργαλείο σχεδιασμού του αστικού περιβάλλοντος, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να κάνει τους ανθρώπους περήφανους και προσεκτικούς με το περιβάλλον τους.  Σε ορισμένες πτυχές της, η La Ville Molle είναι συγκρίσιμη με το πεζοδρόμιο τραμπολίνο του Salto για το οποίο δημοσιεύσαμε άρθρο πριν από μερικές εβδομάδες.  Αλλάζει η αντίληψη της υποδομής των πεζών στις πόλεις μας.  Αν και αυτό το πλωτό πεζοδρόμιο δεν είναι και πολύ πρακτικό, αυτό διεγείρει την φαντασία και βοηθά τους ανθρώπους να προσεγγίσουν το δημόσιο χώρο με μια διαφορετική στάση.  

.
Αν θέλετε και εσείς ένα πλωτό πεζοδρόμιο στο δικό σας δρόμο, τότε δείτε το video που περιγράφει την κατασκευή του και ξεκινήστε την δουλειά.

Πώς να μετατρέψετε ένα σκοτεινό σοκάκι σε ονειρικό παιδότοπο

# Niels Hansen από το popupcity.net. Τη μετάφραση επιμελήθηκε ο Μανώλης Τσαγκαράκης.

Με τη χρήση των διαχωριστικών ελαστικών λωρίδων κολύμβησης, το Studio Les Astronautes μετέτρεψε ένα σκοτεινό σοκάκι στη πόλη του Κεμπέκ στον Καναδά σε ένα ονειρεμένο παιδότοπο.

Σύμφωνα με τους σχεδιαστές, ο συνδυασμός της ανωνυμίας και της στενότητας αυτού του μέρους τους ενέπνευσε να δοκιμάσουν αυτή τη παρέμβαση. Με την τοποθέτηση ροζ και πορτοκαλί διαχωριστικών λωρίδων κολύμβησης και στις δύο μεριές του στενού, το μέρος απέκτησε νέα ταυτότητα και όψη.
Η παρέμβαση αυτή είναι μέρος του δημόσιου φεστιβάλ Les Passages Insolites που στοχεύει να επανακαθορίσει τον τρόπο που σκεφτόμαστε τις γειτονιές μέσω της έρευνας των αισθημάτων του κόσμου με τα δημόσια μέρη. Με προκλητικές διακοσμήσεις που δημιουργούν διεπαφές με τον κόσμο, ακόμα και ένα γνωστό περιβάλλον μετατρέπεται σε ένα περιπετειώδες τοπίο.

Η Βοστόνη εγκαθιστά παγκάκια με δυνατότητα φόρτισης κινητών με ηλιακή ενέργεια

Είναι παγκάκι; Είναι ηλιακός φορτιστής κινητών; Ναι. Ναι είναι! Εικόνα: Changing Environments.

#Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο CityMetric. 
Τη μετάφραση επιμελήθηκε ο Μανώλης Τσαγκαράκης.

Το πρόβλημα με τα παγκάκια είναι ότι είναι πολύ βαρετά. Βασικά κάνουν ένα πράγμα! Οκ, όλοι μας θέλουμε να ξεκουράσουμε τα πόδια μας για λίγο, αλλά με το που κάτσεις για λίγο εξαντλείς όλη τη διασκέδαση, έτσι δεν είναι; Όχι άλλη διασκέδαση!

Μην αγχώνεστε, μια εταιρεία από τη Μασαχουσέτη εφηύρε το Soofa. Είναι ένα παγκάκι! Είναι και φορτιστής! Είναι μια συσκευή για «πληροφορίες γεωγραφικού περιεχομένου»! Και υπάρχουν τρία ήδη στα πεζοδρόμια της Βοστόνης.

Παρακάτω βλέπουμε ένα με τους δημιουργούς του:

Το Soofa είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς της Changing Environments, μιας startup προερχόμενη από το Media Lab του MIT. Κάθε μονάδα χρησιμοποιεί ένα ηλιακό πάνελ συνδεδεμένο με ένα υπολογιστή που μαζεύει δεδομένα όπως την ποιότητα του αέρα, την ηχορύπανση και τους πεζούς που περνάνε. Η εταιρεία στοχεύει να δημοσιοποιεί όλα τα παραπάνω, αν και για την ώρα ακόμη δουλεύει πάνω σε αυτό και το κυρίως πράγμα που μπορεί κάποιος να μάθει είναι πόσο ηλιόλουστη είναι η Βοστόνη.

Οι περαστικοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ηλεκτρική ενέργεια για να φορτίσουν το κινητό τους. Προηγούμενες δοκιμές με δημόσιους σταθμούς με USB ports είχαν οδηγήσει σε φόβους ότι μπορεί να γινόταν στόχος από hacker με σκοπό να μολύνουν τα κινητά που συνδέει εκεί ο κόσμος με ιούς. Όμως λόγω του μεγάλου όγκου της συγκεκριμένης πρότασης αυτό είναι ουσιαστικά αδύνατον και όπως δηλώνει στο Business Week η Sandra Richter, chief executive της Changing Environments: 

Νέοι σταθμοί φόρτισης κινητών τηλεφώνων με κινητική ενέργεια

Ο πρώτος σταθμός φόρτισης στο Webster University στο St Louis. Εικόνα: Volta.

#Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο CityMetric.
Τη μετάφραση επιμελήθηκε ο Μανώλης Τσαγκαράκης.

Για όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας σπαταλάμε ενέργεια που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχε για να την εκμεταλλευτούμε: τις ακτίνες του ήλιου, την αιολική και την γεωθερμική. Τώρα όμως, οι νέες τεχνολογίες μας δείχνουν ότι σπαταλάμε ακόμα μία πηγή ενέργειας – τα βήματα μας!

Η κινητική ενέργεια μπορεί, όπως φαίνεται, να συλλεχθεί με την εγκατάσταση σημείων απορρόφησης πίεσης κάτω από τα πεζοδρόμια. Όταν περνάνε οι πεζοί, ασκείται πίεση που σπρώχνει ένα υγρό σε μίνι τουρμπίνες που παράγουν ηλεκτρισμό. Αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε στους ΟλυμπιακούςΑγώνες του Λονδίνου και τώρα μια Αμερικάνικη εταιρεία εργάστηκε πάνω στη κατασκευή ενός σταθμού φόρτισης που εκμεταλλεύεται την ηλιακή και την κινητική ενέργεια.

Οι σταθμοί με την ονομασία "EnGo" θα προσφέρουν μια ποικιλία από κοινούς φορτιστές που μπορούν να φορτίσουν 14 συσκευές ταυτόχρονα. Άλλοι παρόμοιοι σταθμοί είναι εγκατεστημένοι σε πολλά μέρη όμως αυτοί θα είναι οι πρώτοι σταθμοί που θα χρησιμοποιούν την κινητική ενέργεια.

Οι πρώτες διαφημιστικές εικόνες δείχνουν τους κατόχους των συσκευών να περιμένουν δίπλα στο σταθμό, αν και αυτό μπορεί να είναι και λίγο ενοχλητικό επειδή δεν θα μπορούν να κλειδώσουν τα κινητά τους σε κάποιο συρτάρι. Για να μη βαριέται ο κόσμος, ο σταθμός θα έχει μια μεγάλη διαφημιστική οθόνη όπου η ιδέα είναι ότι με τις διαφημίσεις θα αποσβεστεί το κόστος του σταθμού αυτού.

Αφιλόξενος αστικός σχεδιασμός

#Μαρία Κικίδου, δημοσιεύθηκε στο www.placeidentity.gr

Το παγκάκι της φωτογραφίας δεν είναι ένα απλά άλλη μία σχεδιαστική παραλλαγή των πιο λειτουργικών αντικειμένων του δημόσιου χώρου. Παρουσιάστηκε στην πόλη Κάμντεν του Ηνωμένου Βασιλείου και σχεδιάστηκε ειδικά για να αποτρέπει τη χρήση του με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκτός από το να είναι παγκάκι. 

Όπως περιγράφεται στην παρουσίαση του προϊόντος, το παγκάκι αυτό δημιουργήθηκε ώστε να προλαμβάνει κάθε εγκληματική και αντικοινωνική συμπεριφορά. Οι εσοχές και η λεία επιφάνεια του αποτρέπουν την κατάληψη του από άστεγους, την ανταλλαγή ναρκωτικών ή άλλων απαγορευμένων ουσιών, την κλοπή τσαντών και τη χρήση του για σκέιτμπορντ. Το υλικό του είναι ανθεκτικό σε βανδαλισμούς και ειδικό να μην λερώνεται από γκράφιτι, βροχή και άλλου είδους ρύπους.

Είναι τα σκουπίδια τα καλύτερα σουβενίρ της Νέας Υόρκης;

Ο κος Gignac με το δημιούργημα του, ένα κουτί από plexiglass με "αναμνηστικά" σκουπίδια της Νέας Υόρκης

Θα αγοράζατε ποτέ σκουπίδια σαν σουβενίρ; Κι όμως μπορεί κάποιος να αγοράσει ένα καλαίσθητο διαφανές κουτί με κάποια σκουπίδια - σήματα κατατεθέν της Νέας Υόρκης!!!

Η Νέα Υόρκη αναμφίβολα είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα επιτυχημένου city branding με εκατομμύρια τουρίστες να συρρέουν κάθε χρόνο για να επισκεφτούν τα αξιοθέατα και να βιώσουν την εμπειρία του να ζεις σε αυτή την τεράστια πόλη έστω και για λίγες ημέρες. 
Το λογότυπο "I love NY" βρίσκεται παντού, από μολύβια, μπλουζάκια, ποτήρια-φλυτζάνια μέχρι και οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει ή να στολίσει κάποιος στο σπίτι ή στο γραφείο του. Τα σουβενίρ αυτά αποφέρουν πολλά εκατομμύρια στους πωλητές τους οι οποίοι κάθε χρόνο εφευρίσκουν και κάποιο ιδιαίτερο αναμνηστικό να πουλήσουν στον κόσμο.

Θεσσαλονίκη :Ο πρώτος φορητός κήπος της πόλης

Παλαιότερα είχαμε δημοσιεύσει ένα ενδιαφέρον κείμενο για τα "πάρκα τσέπης" των Ε.Πλουμπίδη και Κ.Σερράου.Είναι η ιδέα ότι μικροί χώροι πρασίνου "είναι ικανοί να αναβαθμίσουν σημαντικά το τραυματισμένο βιοτικό επίπεδο των κατοίκων πυκνοδομημένων αστικών περιοχών, επανακτώντας γι αυτούς το δημόσιο χώρο, ως ευρύτερη ουσιαστική προέκταση του χώρου κατοικίας τους".

Μια άλλη ενδιαφέρουσα πρόταση που αναβαθμίζει το αστικό τοπίο είναι η "αστική πρίζα" .Δεν θα ήταν ωραία αν υπήρχαν σε διάφορα σημεία της πόλης καλαίσθητες εγκαταστάσεις, ελαφρείς σταθμοί φόρτισης που θα λειτουργούσαν με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η ηλιακή; Κάτι σαν «αστική πρίζα»; 

Η είδηση για κινητούς χώρους πρασίνου στη Θεσσαλονίκη , που δημοσιεύθηκε στο parallaximag επιβεβαιώνουν ότι οι φαινομενικά μικρές  προσπάθειες διαμορφώνουν μεγάλα αποτελέσματα.
Ας διαβάσουμε όμως τι γράφουν για τους φορητούς κήπους οι φίλοι από τη Θεσσαλονίκη.

Η ιδέα των "πάρκων τσέπης"

ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΠΥΚΝΟΔΟΜΗΜΕΝΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΠΑΙΘΡΙΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΜΙΚΡΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ.Η ΙΔΕΑ ΤΩΝ «ΠΑΡΚΩΝ ΤΣΕΠΗΣ»

#Ε. Πλουμίδη, ΕΜΠ, Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Τομέας Πολεοδομίας και Χωροταξίας

#Κ. Σερράος

Ο αστικός βίος στις σύγχρονες πόλεις έχει υποβαθμιστεί σημαντικά. Το μακροχρόνιο και ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο της αστικοποίησης, αλλά και οι λανθασμένοι, συχνά, από πλευράς των αρμόδιων φορέων πολεοδομικοί χειρισμοί, έχουν δημιουργήσει μια δυσάρεστη καθημερινότητα που πλήττει τους κατοίκους των μεγαλουπόλεων. Οι ελληνικές πόλεις αναπτύχθηκαν ανεξέλεγκτα, κατά κανόνα χωρίς να ακολουθήσουν κάποιον συνολικό σχεδιασμό, με αποτέλεσμα τη σταδιακή δημιουργία ανοργάνωτων οικιστικών ενοτήτων. 

Οι ελληνικές γειτονιές παρουσιάζουν τρομακτική έλλειψη σε ελεύθερους χώρους, με αποτέλεσμα τη διαμόρφωση μιας «αφιλόξενης ατμόσφαιρας», καθώς δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος όπου οι κάτοικοι θα είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν την επαφή με στοιχεία της φύσης, αλλά και να κοινωνικοποιηθούν και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Έτσι οδηγούνται στην απομόνωση τόσο από τον δημόσιο χώρο, όσο και από το κοινωνικό σύνολο, και κατ' επέκταση στην αποξένωση και από την ίδια τους την πόλη. Η έννοια της γειτονιάς βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η παρούσα εργασία στοχεύει στην διερεύνηση και αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο υπαίθριοι χώροι μικρής κλίμακας, τα «Πάρκα Τσέπης», μπορούν να έχουν ουσιαστική συμβολή στην εξυγίανση πυκνοδομημένων αστικών περιοχών και στην επανοργάνωση του αστικού και του κοινωνικού ιστού σε επίπεδο γειτονιάς.

Μια πράσινη αστική πρίζα στην Ελευσίνα

#Της Ιφιγένειας Διαμαντή*

Τελειώνει η μπαταρία και πρίζα δεν υπάρχει κοντά... Πώς θα φορτιστεί εκτός σπιτιού το κινητό ή ο φορητός υπολογιστής ή το τάμπλετ ή ακόμη και το ηλεκτρικό ποδήλατο; 

Δεν θα ήταν ωραία αν υπήρχαν σε διάφορα σημεία της πόλης καλαίσθητες εγκαταστάσεις, ελαφρείς σταθμοί φόρτισης που θα λειτουργούσαν με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η ηλιακή; Κάτι σαν «αστική πρίζα»; 

Και που ο επισκέπτης/χρήστης τους θα μπορούσε να αξιοποιεί δημιουργικά τον χρόνο του έως ότου γεμίσει τις μπαταρίες του, π.χ. διαβάζοντας ένα βιβλίο;

Την ιδέα αυτή κάνει πράξη, αρχικά σε πειραματικό στάδιο, μια ομάδα νεαρών αρχιτεκτονισσών με το όνομα City Index. Η Ελενα Αντωνοπούλου, η Ολγα Λινάρδου, η Ευτυχία Παπαθανασίου, η Φωτεινή Σετάκη και η Τίνα Τζόκα, διπλωματούχοι της Σχολής Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σχεδίασαν έναν σταθμό φόρτισης με το όνομα ΑΚΤΙΝΑ που θα λειτουργεί αποκλειστικά με ηλιακή ενέργεια, αξιοποιώντας φωτοβολταϊκά πάνελ. 

Παρίσι :Νέα πνοή και νέο στυλ στην περιοχή Les Docks

Της Swuzy Menkes. Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 12 Αυγούστου 2012.

Χορεύοντας όλη νύχτα στο Moon Roof με θέα τον Σηκουάνα ύστερα από μια βόλτα σε αβάν–γκαρντ εκθέσεις και καταστήματα ντιζάιν – αυτό λογικά δεν θυμίζει κάτι από το μεγαλειώδες και ιστορικό Παρίσι. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, το θυμίζει, και η μεταμόρφωση των Les Docks –η περιοχή γύρω από το παλιό παρισινό λιμάνι κοντά στο Gare d’Austerlitz–, μέσα στο «Cite de la Mode et du Design» είναι αληθινή.

Το Les Docks, η αποθήκη που από το 1907 εξελίσσεται σε ένα κράμα από γκαλερί, μαγαζιά, καφέ και ένα νυχτερινό κλαμπ με ταράτσα, δίνει νέα πνοή σε αυτή την περιοχή του Παρισιού, με τον ίδιο τρόπο που προσέδωσαν νέα ζωή για τον 21ο αιώνα το Far West Side στη Νέα Υόρκη και τα Docklands του Λονδίνου.

Εμπνευσμένοι από την παλίρροια και τη ροή του Σηκουάνα, οι αρχιτέκτονες Ντομινίκ Ζακόμπ και Μπρέντα ΜακΦάρλαν μεταμόρφωσαν το βιομηχανικό κτίριο «αποκαλύπτοντας τον συμπαγή σκελετό του», όπως είπαν. Οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν ένα εξωτερικό «δέρμα», χρησιμοποιώντας ένα μεταλλικό γυάλινο πλαίσιο και ολοκλήρωσαν το πρότζεκτ με μια πανοραμική ταράτσα.

Νέα Υόρκη:Από τα κρύα πρωϊνά στα ζεστά απογεύματα

On the Street…. Fur & Black, New York

I can’t believe Spring is here so quickly. 

Από το εξαιρετικό :the sartorialist

Στυλιστικές αναζητήσεις στο αστικό περιβάλλον του Λονδίνου

London: Notting Hill

Στυλιστικές αναζητήσεις στο αστικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης

NYC: 57th & Fifth

The Sartorialist strikes again. For The Intersection, we sent Scott Schuman to one of Manhattan's most fabulous corners. Meet a trio of its fashionable dressers in this video premiere.

Urban Fashion Street :Για τα μάτια μας μόνο !

@Απο το απολαυστικό thesartorialist

Η επίδραση της ταυτότητας της πόλης στο καθημερινό ντύσιμο των ανθρώπων της

Sartorialist The Case for Pushed-Up Sleeves, Milano	Sartorialist On the Street....The Dancer, Berlin
Sartorialist On the Street....Out of Nowhere, Milano	Sartorialist On the Street.... Spring St., Soho

Σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε επισημάνει την αλληλοεπίδραση της προσωπικής μας ενδυματολογικής ταυτότητας με την ταυτότητα του τόπου και χώρου που ζούμε.Οι πόλεις ή συνοικίες με έντονη ταυτότητα επηρεάζουν τους κατοίκους τους και τους επισκέπτες στις ενδυματολογικές τους επιλογές.

Πόλεις όπως το Μιλάνο, το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη εμπνέουν όχι μόνο τους σχεδιαστές μόδας αλλά και το καθημερινό ντύσιμο των ανθρώπων που τις κατοικούν ή τις επισκέπτονται.Ο κόσμος της μόδας ερευνά με ενδιαφέρον τις ενδυματολογικές επιλογές στους δρόμους.Γίνεται έτσι ένα τριπλό δούναι λαβείν ανάμεσα στο αστικό στυλ του τόπου και χώρου, με τις σχεδιαστικές επιλογές των designers και του ανθρώπινου δυναμικού των πόλεων.Το δημιουργικό αυτό χωνευτήρι των ιδεών, των αντιλήψεων και τελικά των καθημερινών ενδυματολογικών επιλογών δίνει πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα στους δρόμους των πόλεων.Για τους ζωηρά ενδιαφερόμενους fashion-ιστας προτείνω την απόλυτη επιλογή για χάζεμα urban fashion on the street

 

Urban fashion street

Το καθημερινό μας ντύσιμο σίγουρα επηρεάζεται από την κουλτούρα μας, το οικονομικό και κοινωνικό μας υπόβαθρο, την ηλικία μας και άλλους παράγοντες που συγκροτούν την προσωπική μας ταυτότητα.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει τις ενδυματολογικές μας επιλογές, ένας παράγοντας που ενδιαφέρει το blog μας.Αυτός ο παράγοντας είναι ο Τόπος .Το ντύσιμό μας προσαρμόζεται στο χώρο που κυκλοφορούμε.Διαφορετικά θα ντυθούμε σε ένα νεανικό περιβάλλον, διαφορετικά σε ένα γάμο, διαφορετικά στο μπάρ ή εστιατόριο.Σε μια συνοικία με συγκροτημένη ταυτότητα θα επιλέξουμε το στύλ που της ταιριάζει.

Αυτή η αλληλοεπίδραση της προσωπικής μας ταυτότητας με την ταυτότητα του χώρου προσελκύει το ενδιαφέρον του κόσμου της μόδας.Το ενδυματολογικό στυλ που επιλέγουμε για το καθημερινό μας ντύσιμο στο δρόμο της πόλης είναι η προσαρμογή στη πραγματικότητα των προτάσεων του κόσμου της πασαρέλας.
Είναι λοιπόν λογικό τα μάτια αυτού του κόσμου να κρυφοκοιτούν τους δρόμους για να καταλάβουν πως ο απλός άνθρωπος ενσωματώνει τις δικές τους σχεδιαστικές προτάσεις αλλά και για να επηρεασθούν οι ίδιοι σε επόμενους σχεδιασμούς τους.

Τα περιοδικά μόδας συχνά δημοσιεύουν φωτογραφίες και σχόλια για τα στύλ ντυσίματος που συναντώνται στους δρόμους.Φυσικά κάτι τέτοιο δεν θα έλειπε από το internet.

Ένα τέτοιο Blog σας συστήνω σήμερα να δείτε, με φωτογραφίες και video από τους δρόμους πολλών μητροπολιτικών πόλεων του κόσμου.

Είναι το blog " The Sartorialist "