# Ελένη - Ρεβέκκα Στάιου , Διδακτορική Ερευνήτρια, Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ, Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
# Δημήτρης Γκούσκος , Επίκουρος Καθηγητής, Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ, Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το φαινόμενο των αυτοοργανωμένων δράσεων άρχισε να αναπτύσσεται σε μεγάλο βαθμό από τη διετία 2009-2010 και αφορά πολλούς τομείς της καθημερινότητας των πολιτών.
Ένα σημαντικό μέρος των δράσεων αυτών είναι οι δράσεις με βασική αναφορά στη φροντίδα της πόλης ή της γειτονιάς, οι οποίες εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλη την Ελλάδα, οργανωμένες από εθελοντικές ομάδες.
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση του τοπίου των αυτοοργανωμένων δράσεων φροντίδας πόλης στη σημερινή ελληνική κοινωνία, καθώς και του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει στο πεδίο αυτό η χρήση του διαδικτύου και συλλογικών ψηφιακών μέσων. Υπό το πρίσμα αυτό, τα αποτελέσματα της εργασίας συνεισφέρουν στη συζήτηση για την συμβολή αφενός μεν των αυτοοργανωμένων δράσεων φροντίδας πόλης, αφετέρου δε των ψηφιακών επικοινωνιακών μέσων, στη συγκρότηση συλλογικών εμπειριών στο δημόσιο χώρο.
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης δεν έγιναν φανερά μόνο στο βιωτικό επίπεδο των πολιτών αλλά και στο περιβάλλον στο οποίο ζουν, κινούνται και δρουν καθημερινά. Τα αστικά κέντρα, ειδικά τα μεγάλα, ήταν αυτά που δέχτηκαν το μεγαλύτερο πλήγμα καθώς σε αυτά κατοικεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Οι επιπτώσεις στην ψυχολογία και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, αλλά και στο αστικό τοπίο και στους δημόσιους χώρους ήταν έντονες, ειδικά μετά την ολοένα και αυξανόμενη αδυναμία της πολιτείας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και να συντηρήσει τις ήδη παρεχόμενες υποδομές.
Οι πολίτες, διαπιστώνοντας την αδυναμία αυτή της πολιτείας και συνειδητοποιώντας τις δυνατότητες που έχουν αν συνδυάσουν τις δυνάμεις τους, μπήκαν σε μια διαδικασία αυτο-οργάνωσης προκειμένου να καλύψουν τα κενά της κρατικής μέριμνας. Οι νέες τεχνολογίες και ειδικά το διαδίκτυο και τα συλλογικά ψηφιακά μέσα (social media) τους έδωσαν νέες επιλογές επικοινωνίας, πολύ πιο εύκολα και οικονομικά. Χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο μπόρεσαν να έρθουν σε επαφή με ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες δεν θα ήταν δυνατόν να γνώριζαν, αλλά και να οργανώσουν δράσεις με ελάχιστο κόστος, στηριζόμενοι στην εθελούσια συμβολή και στην αλληλέγγυα προσφορά των πολιτών.