Το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι ειδήσεις για τα προβλήματα διαχείρισης των απορριμάτων σε πολλές πόλεις όλης της χώρας.Κατά τη γνώμη μου ήλθε η ώρα της υποχρέωσης να απαντήσουμε σε κρίσιμα ερωτήματα που γεννούν οι διαφορετικές απόψεις γύρω από αυτό το ζήτημα.Είναι ξεκάθαρο πως η διαμάχη θα φουντώνει για το αν θα υιοθετηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων που θα δίνει έμφαση στην αποκεντρωμένη ανακύκλωση, κομποστοποίηση, ανάκτηση υλικών συμπληρωμένο με μονάδα επεξεργασίας μηχανικής διαλογής-κομποστοποίησης ή ένα αμφιλεγόμενο και πανάκριβο σύστημα που προσχηματικά περιλαμβάνει ολίγη ανακύκλωση/κομποστοποίηση, λίγο από όλες τις μεθόδους επεξεργασίας, αλλά έχει κύριο συστατικό μία μεγάλη μονάδα καύσης απορριμμάτων.
Δημοσιεύουμε σήμερα την άποψη του Ευρωβουλευτή Σπύρου Δανέλλη που τεκμηριώνει την υιοθέτηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμάτων.
«Η παραγωγή απορριμμάτων αποτελεί προνόμιο των τελευταίων γενεών. Όπως η φύση δεν γνωρίζει τι σημαίνει απορρίμματα, έτσι και οι προηγούμενες γενιές επαναχρησιμοποιούσαν, ανακύκλωναν, ανακτούσαν υλικά από όποιο αντικείμενο (χρήσης, τροφής κτλ) ολοκλήρωνε την πρωτογενή του αξιοποίηση.
Η εκπληκτική πρόοδος της επιστήμης, δημιούργησε την ψευδαίσθηση πως ο άνθρωπος θα μπορούσε να «απελευθερωθεί» από τα όρια και τους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία της φύσης. Τρανό παράδειγμα η διαχείριση του συνόλου των φυσικών πόρων ως εκείνοι να είναι ανεξάντλητοι. Καταναλώνουμε τον πλανήτη μας αξιοποιώντας τα επιτεύγματα της ανάπτυξης, σαν να είμαστε οι τελευταίοι του κάτοικοι.















