City of Errors :Μια διαδικτυακή πλατφόρμα για τα λάθη των πόλεων

Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανισθεί σε παγκόσμιο επίπεδο πολλές διαδικτυακές πλατφόρμες συμμετοχής των πολιτών στην ζωή της πόλης.Η διακυβέρνηση των πόλεων μπολιάζεται ολοένα και περισσότερο από τις απαιτήσεις της κοινωνίας των πολιτών.Απαιτήσεις που συνοδεύονται από το πάθος της συμμετοχής όχι μόνο στη λήψη των αποφάσεων αλλά και στην υλοποίηση των αλλαγών που η πόλη έχει ανάγκη , για να ικανοποιήσει ολοένα και περισσότερο απαιτητικούς πολίτες.
Στην ομιλία μου πέρυσι ( Ιούλιος '12 ) στο συνέδριο των σεμιναρίων της Ερμούπολης είχα περιγράψει αυτές τις αλλαγές  με τον τίτλο "Από την πόλη 1.0 στην πόλη 3.0".

• Στη διακυβέρνηση 1.0 , ο πληθυσμός είναι εργατικό δυναμικό και αγορά για ό,τι οι ελίτ αποφάσισαν να παράγουν και να παρέχουν.Προσφέρει φυσική και πνευματική δύναμη ως εργατικό δυναμικό και καταναλώνει αγαθά και υπηρεσίες
• Στη διακυβέρνηση 2.0  οι πολίτες διεκδικούν συμμετοχή στις αποφάσεις, συμμετέχουν σε δημοψηφίσματα, διαβουλεύσεις, ζητούν μείωση των επιπέδων διακυβέρνησης.Η πόλη 2.0 δεν στηρίζεται πια μόνο στις παραδοσιακές ελίτ που ελέγχουν, αποφασίζουν και παρέχουν, βασίζεται εν μέρει και σε συμμαχίες, συμπράξεις δημοσίου, ιδιωτικού τομέα και ομάδων πολιτών.
• Στη διακυβέρνηση 3.0 εκτός των θεσμικών παραγόντων διοίκησης θα συναντούμε ποικίλες  υβριδικές μορφές σχημάτων λήψης αποφάσεων.Οι Εθνικές, Περιφερειακές και Τοπικές κυβερνήσεις δεν πρόκειται να εκχωρήσουν εξ ολοκλήρου τις αρμοδιότητες λήψης αποφάσεων αλλά θα ενεργούν σαν ένας από τους παράγοντες λήψης αποφάσεων.

 Μια από αυτές τις πλατφόρμες είναι η City of errors.Ας διαβάσουμε πως αυτοπαρουσιάζονται :

Τα μουσεία ως καθημερινοί χώροι της πόλης

Αναδημοσίευση από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-4-2013

#Της Μαργαρίτας Πουρνάρα

Λύσεις επιβίωσης εν μέσω κρίσης

Στην Κίνα ανοίγουν δεκάδες νέα μουσεία κάθε χρόνο. Στην Ευρώπη, αντιθέτως, τα ιδρύματα του πολιτισμού δίνουν μάχες οπισθοφυλακής. Από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση το 2008, μειώθηκαν κατακόρυφα οι κρατικές επιδοτήσεις, οι χορηγίες έγιναν είδος προς εξαφάνιση και οι μειώσεις προσωπικού συχνό φαινόμενο. Τι πρέπει να κάνουν τα ευρωπαϊκά μουσεία για να επιβιώσουν, σε ένα περιβάλλον τέτοιας οικονομικής δυσχέρειας;

Για την επιμελήτρια και επικεφαλής του εκπαιδευτικού τμήματος της Εθνικής Πινακοθήκης της Ιρλανδίας, Μαρί Μπερκ, μία είναι η λύση: αν τα πολιτιστικά ιδρύματα δεν καταφέρουν να γίνουν απαραίτητα στην καθημερινότητα των ανθρώπων, αν δεν προσφέρουν ένα είδος «πολιτιστικού και κοινωνικού συσσιτίου» ώστε οι ίδιοι οι πολίτες να τα υπερασπιστούν θεσμικά και οικονομικά δίνοντας τον οβολό τους, τότε απλώς θα κλείσουν. Την έννοια της κοινωνικής προσφοράς, την επεσήμανε πρώτη η Αμερικανίδα μουσειολόγος Ελέιν Χιούμαν Γκούριαν, με τεράστια πείρα σε θέματα μικρών κοινοτήτων στις ΗΠΑ.

Οι έξυπνες πόλεις στην Ελλάδα:Η περίπτωση του Ηρακλείου

Την Τετάρτη 10-4-2013  βρέθηκα ως προσκεκλημένος ομιλητής στην ενότητα smart cities ,στο συνέδριο  M2M – Cloud & Green InfoCom που οργάνωσαν οι εκδόσεις smartpress.

Την τοποθέτησή μου απασχόλησε το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα , για το ζήτημα αυτό, στο χώρο της Ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης.Η έλλειψη πολιτικών.

Το όραμα της έξυπνης πόλης έρχεται να καλύψει μια μεγάλη ανάγκη, στον αντιφατικό κόσμο της παγκοσμιοποίησης.Την ανάγκη οικοδόμησης και προβολής μιας ξεχωριστής ταυτότητας που βασίζεται στα δικά σου ιδιαίτερα ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά.Μέσα από τους διαρκείς μετασχηματισμούς των πόλεων , που συγκεντρώνουν ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού και της οικονομικής ζωής αναδύεται ένα βασικό ερώτημα για τους ανθρώπους που διοικούν.

Αστική μορφολογία και μικροκλίμα στις πόλεις

#Καρακούνος Ιωάννης

Μηχανικός Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης

#Σταθάκης Δημήτριος

Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Η επίδραση της αστικής μορφολογίας στις συνθήκες ακτινοβολίας και ανέμου
Καθώς ο πληθυσμός των ανθρώπων που κατοικούν σε αστικές περιοχές υπολογίζεται στο 60% του παγκοσμίου πληθυσμού το 2030 (Mirzaei & Haghighat, 2010), γίνεται σαφές ότι η βελτίωση των μικροκλιματικών συνθηκών στις πόλεις πρέπει να θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι του πολεοδομικού σχεδιασμού. Η αστική μορφολογία επηρεάζει σημαντικά το αστικό μικροκλίμα, αφού καθορίζει τις συνθήκες ακτινοβολίας και ανέμου μεταξύ των κτιρίων. Η παρούσα εργασία έχει ως πεδίο έρευνας την επίδραση που δύναται να έχει η αστική μορφολογία στις συνθήκες ακτινοβολίας και ανέμου στο επίπεδο των πεζών.

Oλοκληρωμένη διαχείριση της επωνυμίας των πόλεων

#Μαρία Ψαρρού

Επισκόπηση των οργανωτικών μοντέλων  Κοινό θεματικό εργαστήριο των Eurocities και Urbact. Όσλο, 17-19 Απριλίου 2013.

Η καθιέρωση του branding και μάρκετινγκ των πόλεων προχωρά ιδιαίτερα στις μέρες μας. Η ανάδειξη του ολοκληρωμένου branding του τόπου στις σύγχρονες αστικές πολιτικές, σε αντίθεση με τη συνήθη διάκριση μεταξύ στρατηγικών που στοχεύουν στους τουρίστες και τους επισκέπτες από τη μία πλευρά, και στις επιχειρήσεις / επενδυτές από την άλλη, προϋποθέτουν νέα οργανωσιακά μοντέλα. Διοικητική αδυναμία εξακολουθεί να υπάρχει ως προς την υποστήριξη και παρακολούθηση των πρωτοβουλιών στο πεδίο του branding των πόλεων, πολλές από τις οποίες οδηγούν σε ελάχιστα ή αντιφατικά αποτελέσματα. 
Για να διατηρηθεί η στρατηγική επωνυμίας της  πόλης επίκαιρη και ζωντανή μετά την εισαγωγή της απαιτείται διοίκηση. Η προσαρμογή σε ένα περιβάλλον περιορισμένων δημοσίων δαπανών και το συνακόλουθο κοινωνικό αίτημα για ριζικές καινοτομίες και αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα, συνιστούν επίσης κινητήριες δυνάμεις.

Οι "έξυπνες πόλεις" στο συνέδριο M2M – Cloud & Green InfoCom 2013

Το 5ο Συνέδριο M2M – Cloud & Green InfoCom θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Divani Caravel στις 10 Απριλίου 2013.

Το Συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, της ΕΕΤΤ, της ΕΕΚΤ και ΣΕΚΕΕ.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, το συνέδριο Μ2Μ – Cloud & Green InfoCom 2013, που οργανώνεται από την Smart Press σε συνεργασία με το e-TEE και την ΕΜηΠΕΕ, φιλοδοξεί να παρουσιάσει τις πιο πρόσφατες εξελίξεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη και εφαρμογή των Τεχνολογιών Πληροφορικής & Επικοινωνιών, τομέα ιδιαίτερα κρίσιμου με οριζόντια και άκρως ευεργετική επίδραση σε πλήθος άλλων, στις ευρύτερες προσπάθειες για βιώσιμη ανάπτυξη σ’ αυτό τον πλανήτη και πρόληψη της κλιματικής αλλαγής.

Το "Πόλεις και Πολιτικές" έχει δώσει ιδιαίτερο βάρος στο όραμα των έξυπνων πόλεων και λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας του διαχειριστή του, ο οποίος θα μιλήσει στην 3η ενότητα του συνεδρίου με θέμα τις Smart cities.

Αποβιομηχάνιση και μετασχηματισμός του χώρου :Η περίπτωση της οδού Πειραιώς

#Μ. Μακρή και #Π. Σκάγιαννης

Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Εργαστήριο Υποδομών, Τεχνολογικής Υποδομής και Ανάπτυξης, Π.Θεσσαλίας

Τις τελευταίες δεκαετίες, η παρακμή της βιομηχανίας έχει διαφοροποιήσει το αστικό τοπίο φέρνοντας τις πόλεις αντιμέτωπες με μια νέα πραγματικότητα, στην οποία καλούνται να προσαρμοστούν. Οι στρατηγικές που αναζητούνται για την αναζωογόνηση των πρώην βιομηχανικών κεντρικών περιοχών αφορούν κυρίως σε πολιτικές αναπλάσεων με πολιτιστικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Με τον τρόπο αυτό οι πρώην βιομηχανικές περιοχές αναπροσαρμόζονται στις νέες πραγματικότητες υπό τους νέους όρους που επιβάλλει η εξέλιξη. 

Το παράδειγμα της οδού Πειραιώς αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποβιομηχανοποιημένου κεντρικού αθηναϊκού άξονα που βρίσκεται σε διαδικασία ραγδαίου μετασχηματισμού των χρήσεών του μη έχοντας όμως ακόμα αποκτήσει τη νέα του ταυτότητα. Ο άξονας της Πειραιώς αποτέλεσε από τα μέσα της δεκαετίας του '90 περιβάλλον εφαρμογής αναπλάσεων και μελετών με στόχο την ανάδειξη της ιστορίας της και την αναβάθμισή της, με ενίσχυση των δραστηριοτήτων πολιτιστικού ενδιαφέροντος και αναψυχής καθώς και με ταυτόχρονη απομάκρυνση των οχλουσών δραστηριοτήτων. Τα αποτελέσματα των αποσπασματικών αστικών παρεμβάσεων των τελευταίων ετών είναι εμφανή στον αστικό ιστό ο οποίος έχει μετατραπεί σε ένα μωσαϊκό ετερογενών και αντιθετικών χρήσεων. 
Στόχος της εργασίας αυτής είναι η διατύπωση μιας σειράς προτάσεων πολεοδομικού χαρακτήρα για την ενσωμάτωση του βιομηχανικού αυτού τόπου στην ευρύτερη περιοχή αλλά και την επίτευξη μιας όσο το δυνατόν μεγαλύτερης χωρικής συνέχειας.

Αστικό πράσινο:Οφέλη, προβλήματα, σχεδιασμός, διαχείριση

#Α. Ελευθεριάδης, Γεωπόνος-Εδαφολόγος, Μελετητής έργων πρασίνου

#Ε. Ματζίρης, Δρ Δασολόγος - Περιβαλ/γος, Προϊστάμ. Τμ. Συντήρησης Πρασίνου Δήμου Θεσ/νίκης 

Ο ρόλος της βλάστησης στις πόλεις είναι ένα πολύ συζητημένο θέμα. Ωστόσο σε λίγες περιπτώσεις επιτυγχάνεται ο σκοπός της διαχείρισης. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους, όπως: ελλιπής σχεδιασμός των χώρων πρασίνου από την πολεοδομία, ανεπιτυχής σχεδιασμός στις μελέτες πρασίνου από γεωτεχνικούς, χρήση ακατάλληλων φυτικών ειδών (ξενικά στη χώρα και στην πόλη) από οικολογικής πλευράς, μικρή ή καθόλου απασχόληση αρχιτεκτόνων τοπίου, έλλειψη συντήρησης για οικονομικούς λόγους, πλημμελής διαχείριση του αστικού πρασίνου, η ύπαρξη αδιαφορίας ή και 'άρνησης' από μέρος των πολιτών στη διατήρηση του πρασίνου. 

Στην εργασία αυτή γίνεται μια προσπάθεια να συζητηθούν τα παραπάνω προβλήματα δεδομένου ότι τα αστικά περιβάλλοντα είναι δυσμενή από άποψης εδάφους και νερού, αλλά και φωτισμού και ρύπανσης. Ο σχεδιασμός χρειάζεται σοβαρή αντιμετώπιση και σχεδόν πάντα μεικτές ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων. Το πράσινο τόσο στην ύπαιθρο όσο και στα αστικά τοπία είναι ιδιαίτερο θέμα λόγω του βιολογικού χαρακτήρα των στοιχείων (φυτών) και της δυναμικής του πρασίνου στο χρόνο και χώρο.

Πολιτιστικά Γεγονότα και Αστική Ανάπτυξη: Η περίπτωση του Καρναβαλιού της Ξάνθης

#Κωνσταντίνα Ντούμου, 

#Σαμαρέ Περδικογιάννη ,

#Ανδρεανή Ραχούτη,

#Αλκιβιάδης Ρέντζελος

Φοιτητές Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας & Περιφ. Ανάπτυξης, Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 

 Η εργασία έγινε στο πλαίσιο του μαθήματος «Σχεδιασμός Τουρισμού και Ελεύθερου Χρόνου του 8ου εξαμήνου. Έχει ως αντικείμενο την ανάδειξη των πολιτιστικών εκδηλώσεων, και συγκεκριμένα του καρναβαλιού, της πόλης της Ξάνθης.

Το  γεγονός αυτό, αποτελεί έναν άξονα πολιτιστικού τουρισμού, στον οποίο εκτός από μία ευκαιρία ανακάλυψης του πολιτισμού και της επαφής με πληθυσμούς διαφορετικής κουλτούρας, αποτελεί σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί μία εν δυνάμει «βιομηχανία» ανάπτυξης. Σύμφωνα με έρευνες ο αριθμός των τουριστών που αναζητούν νέες πολιτιστικές διαδρομές – εμπειρίες κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού συνεχώς αυξάνεται. 

Οι επισκέπτες ευαισθητοποιούνται και μπορούν να εκτιμήσουν καλύτερα την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης ή της χώρας που επισκέπτονται. Εκτός όμως από τους επισκέπτες, ευαισθητοποιούνται και οι ίδιοι οι κάτοικοι και οι υπεύθυνοι των χωρών υποδοχής, όπου ο μαζικός τουρισμός οδήγησε σε μερική καταστροφή σημαντικών ιστορικών πόλεων και μνημείων (Κότιος, 1998).

Πώς ξεκινάνε οι «Εξυπνότερες Πόλεις»

"The Cube" στο Μπέρμιγχαμ.

#Κείμενο του Rick Robinson στο The Urban Technologist
Μετάφραση και επιμέλεια: Λάζαρος Αγαπίδης

Χάρηκα πάρα πολύ όταν με κάλεσαν να συμμετάσχω στην «Επιτροπή Έξυπνης Πόλης» του Μπέρμιγχαμ.  Η Επιτροπή συνεδριάζει για πρώτη φορά σήμερα και λίγο πριν από την συνάντηση έψαξα να δω ποιες είναι οι κοινές ιδέες που αναδύονται από τις πόλεις που έχουν ήδη κάνει πρόοδο στις «έξυπνες» μεταμορφώσεις τους.

Πολλές από τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις πίσω από τη μετάβαση σε εξυπνότερες πόλεις είναι κοινές σε όλο τον κόσμο.  Ωστόσο, οι δυνατότητες που επιτρέπουν σε πόλεις να αντιδράσουν σε αυτές είναι συνήθως πολύ συγκεκριμένες για κάθε πόλη ξεχωριστά.  Εξαρτάται από παράγοντες όπως η γεωγραφική θέση, τη δομή και τις επιδόσεις της τοπικής οικονομίας, το χαρακτήρα των τοπικών κοινοτήτων καθώς και την προσέγγιση των ηγετών και των ενδιαφερομένων σε όλη την πόλη.

Οι σχέσεις μεταξύ αυτών των φορέων και των κοινοτήτων είναι ζωτικής σημασίας. Οι πόλεις μπορεί να φιλοδοξούν για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης μεταξύ των μικρών επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, ή για την τόνωση της καινοτομίας στην παροχή υπηρεσιών από κοινωνικές επιχειρήσεις, ή για την χρήση πιο βιώσιμων μορφών συγκοινωνίας και ενέργειας.   

Αξιολόγηση της οδικής υποδομής κίνησης πεζών με χρήση δεικτών περπατησιμότητας

#Α.Θ. Γαλάνης και #Ν.Ε. Ηλιού

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πολυτεχνική Σχολή, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Εργαστήριο Οδοποιίας

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας έρευνας που εξετάζει την εφαρμογή πρότυπων δεικτών για την αξιολόγηση της οδικής υποδομής κίνησης των πεζών σε αστικές οδούς. 

Η έρευνα εφαρμόστηκε σε έξι επιλεγμένες οδούς της πόλης του Βόλου, η οποία είναι μια τυπική μεσαίου μεγέθους ελληνική πόλη. Τέσσερις κατάλληλα εκπαιδευμένοι ερευνητές - ελεγκτές κινήθηκαν πεζή κατά μήκος των οδών, συνέλεξαν φωτογραφίες και αποτύπωσαν την οδική υποδομή κίνησης των πεζών σε κάθε οδικό τμήμα και διάβαση κατά μήκος των δύο πλευρών των οδών. Ακολούθως, οι ερευνητές αποτύπωσαν την οδική υποδομή των πεζών σε περιβάλλον CAD και υπολόγισαν δείκτες περπατησιμότητας για τα οδικά τμήματα, τις γωνίες και τις διαβάσεις. Οι δείκτες οδικών τμημάτων αποτελούνταν από δυο υποκατηγορίες: της οδικής υποδομής και της επίπλωσης της οδού. 

Το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν η σύγκριση της οδικής υποδομής κίνησης των πεζών στις υπό μελέτη οδούς με όρους δεικτών περπατησιμότητας και η αξιολόγηση της άνεσης κίνησης κατά μήκος της επιθυμητής τους διαδρομής. Οι προτεινόμενοι δείκτες αποτελούν ένα κατάλληλο εργαλείο για τον εντοπισμό και ποσοτικοποίηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πεζοί για την κίνησή τους σε αστικές οδούς και της εφαρμογής στοχευμένων επανορθωτικών δράσεων.

Το Φεστιβάλ ως εργαλείο ανάπτυξης για τον Τόπο:Διαδρομές στη Μάρπησσα

Η εθελοντική ομάδα των Διαδρομών στη Μάρπησσα διοργανώνει ημερίδα με θέμα: "Διαδρομές στη Μάρπησσα: Το φεστιβάλ ως εργαλείο ανάπτυξης για τον τόπο μας" που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7 Απριλίου 2013 στην αίθουσα συνεδρίων "Ωκεανίς" στο ξενοδοχείο Ποσειδών στη Χρυσή Ακτή της Πάρου.

Η προστασία και διαχείριση του Ελληνικού τοπίου στο χωρικό σχεδιασμό

#Γ. Γεμενετζή και #Π. Ζαχαρός

Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Π. Θεσσαλίας

Η ανάγκη προσδιορισμού και προστασίας του τοπίου στην Ελλάδα υπάρχει από το 1950, όταν το τοπίο ταυτίστηκε με τις περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (Ν. 1468/1950). Στη συνέχεια, το θεσμικό πλαίσιο για την προστασία, ανάδειξη και διαχείριση του τοπίου εμπλουτίστηκε (Π.Δ. 161 Δ/84, Ν.1650/86) παράλληλα με τη διεύρυνση της έννοιας και της χωρικής κλίμακας του τοπίου. Από το 2000 η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο αναδεικνύει την ανάγκη για μια νέα περισσότερο ολοκληρωμένη θεώρηση του τοπίου, κατά την οποία το τοπίο αποτελεί αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης των φυσικών και ανθρώπινων παραγόντων. Η πρόσφατη κύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το Τοπίο (Ν.3828/2010) έχει ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού με στόχο την προστασία και διαχείριση του τοπίου.

Η εργασία εστιάζει με κριτικό τρόπο στη θεώρηση του τοπίου στο σύστημα χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα, τόσο από εννοιολογική άποψη όσο και από άποψη νομοθετικών ρυθμίσεων. Αρχικά, επιχειρείται σύντομη αναφορά στην ενσωμάτωση του τοπίου στο χωρικό σχεδιασμό μέχρι το 2010. Κατά την περίοδο αυτή το τοπίο ταυτίζεται με τις περιοχές προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. 

Οι τέχνες και ο πολιτισμός στον αστικό ή περιφερειακό σχεδιασμό: επισκόπηση και ερευνητική ατζέντα

#Μαρία Ψαρρού

Οι συγγραφείς του άρθρου με τίτλο "Arts and Culture in Urban or Regional Planning : A Review and Research Agenda" που δημοσιεύθηκε στο Journal of Planning Education and Research , Ann Markusen (University of Minnesota, Minneapolis, MN, USA)  και Anne Gadwa  (Metris Arts Consulting, Minneapolis, MN, USA) υποστηρίζουν ότι, παρά το εντεινόμενο ενδιαφέρον για τις δημιουργικές πόλεις και τον πολιτιστικό σχεδιασμό, απουσιάζει η σε βάθος γνώση για το τι πράγματι συμβαίνει στις διάφορες αστικές και περιφερειακές κλίμακες. Οι συγγραφείς τονίζουν τη σχετική έλλειψη ερευνών για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας συγκεκριμένων πολιτιστικών στρατηγικών που αποσκοπούν στην τοπική πολιτιστική ανάπτυξη.

Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι η καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με ορισμένες πολιτιστικές περιοχές και τον πολιτιστικό τουρισμό θα ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμη , ενώ κύρια ερωτήματα σχετικά με το σχεδιασμό πολιτιστικών περιοχών θεωρούνται τα ακόλουθα:

• Είναι προτιμότερο ένα σύμπλεγμα πολιτιστικών χώρων από ένα μωσαϊκό αποκεντρωμένων πολιτιστικών δραστηριοτήτων ανά γειτονιές;
• Μια περιοχή όπου συγκεντρώνονται οι πολιτιστικές δραστηριότητες προσελκύσει περισσότερους τουρίστες σε σύγκριση με τις διασκορπισμένες χωρικά πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες;
• Οι πολιτιστικές περιοχές συνδέονται ή διαχωρίζονται από το πλέγμα των γειτονιών και των κατοικιών;

Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι απαιτείται έρευνα για τη χάραξη πολιτικής και το σχεδιασμό σε ένα μεγάλο αριθμό περιπτώσεων και πόλεων που θα αναδείξει και άλλες μη-πολιτιστικές παραμέτρους. 

ESPONTrain: Διήμερο Διακρατικό Συνέδριο με θέμα τη διδασκαλία του αντικειμένου της Χωροταξίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη

#Νικόλας Καραχάλης

Στις 3 και 4 Απριλίου 2013 οργανώνεται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Τελικό Διακρατικό Συνέδριο του Έργου ESPONTrain 2013 με τίτλο:

« H εξοικείωση του Ευρωπαίου χωροτάκτη με τα ευρήματα του ESPON : αναγκαιότητα στην εκπαίδευση και στην χάραξη πολιτικής σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο»

Το συνέδριο διοργανώνεται στο πλαίσιο του κοινού προγράμματος διακρατικής δραστηριότητας δικτύωσης με το τίτλο ESPONTrain που σχεδιάστηκε με συντονιστή Εταίρο το Ελληνικό Εθνικό Σημείο Επαφής- Πάντειο Πανεπιστήμιο και υλοποιήθηκε μέσω ενός «Ψηφιακού περιβάλλοντος Μάθησης» (Virtual Learning Environment) προκειμένου να τονωθεί το ενδιαφέρον για τη γνώση που έχει παραχθεί από το ESPON.

Το 2ήμερο Διακρατικό Συνέδριο ESPONTrain αποτελείται από δύο κύριες ενότητες: 

Αποκέντρωση και πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα. Αναζητώντας την ισορροπία μεταξύ ευρύτερων και τοπικών δυνάμεων

#Α. Τασοπούλου, Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης ΑΠΘ

Ο πολεοδομικός σχεδιασμός αποτελεί παραδοσιακά δραστηριότητα ουσιαστικά του δημόσιου τομέα και με την έννοια αυτή οι βασικοί φορείς που κατά κύριο λόγο εμπλέκονται στο σχεδιασμό είναι δημόσιου χαρακτήρα. Αυτό ωστόσο που διαφοροποιεί τα διάφορα δημόσια συστήματα σχεδιασμού είναι το ποιος είναι ο κατεξοχήν υπεύθυνος για το σχεδιασμό: η κεντρική διοίκηση ή η αυτοδιοίκηση. Θεωρώντας ότι οι φορείς που σχετίζονται με το σχεδιασμό αντανακλούν τη δομή της εξουσίας, έχει αναπτυχθεί μια μακρά και ευρεία συζήτηση για την κεντρικότητα στο σχεδιασμό απέναντι στην αποκέντρωση και για τον επαναπροσδιορισμό της θέσης των κεντρικών και των τοπικών διοικήσεων στο πολιτικό/διακυβερνητικό σύστημα. 

Συνοπτικά, οι απόψεις υπέρ της αποκέντρωσης διατείνονται ότι τέτοιες προσεγγίσεις επιτρέπουν στην κυβέρνηση να συντονίσει καλύτερα τομεακές δραστηριότητες, να έχει καλύτερη γνώση των τοπικών συνθηκών, να ανταποκρίνεται περισσότερο αποτελεσματικά στις διαφορετικές τοπικές ανάγκες και επιθυμίες και να αντιστοιχεί περισσότερο αποδοτικά και αποτελεσματικά τους πόρους στις τοπικές προτεραιότητες. Από την άλλη, η αποκέντρωση ενέχει τον κίνδυνο ενδυνάμωσης της ισχύος ορισμένων τοπικών ελίτ που μπορεί να οδηγήσει σε κατάχρηση εξουσίας. Η συζήτηση αυτή, μάλιστα, εμφανίζεται ιδιαίτερα επίκαιρη στο πλαίσιο της γενικευμένης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που διανύουμε, όπου επιβάλλεται να επαναπροσδιοριστούν οι ρόλοι και οι ευθύνες σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριοποίησης και να αναζητηθεί η πλέον κατάλληλη κλίμακα στην οποία λαμβάνουν χώρα συγκεκριμένες δράσεις.