Μια έκθεση με φωτογραφίες, σχέδια και μελέτες στο Μουσείο Μπενάκη
«Tο λιμάνι έχει γεμίσει από ατμόπλοια και ιστιοφόρα ελληνικά και στα κατάρτια τους ανεμίζει η ελληνική σημαία. όσο ανάμεικτη είναι η πολιτεία τόσο καθαρά γαλανόλευκη είναι η θάλασσα... H Θεσσαλονίκη είναι πλημμυρισμένη από δικούς μας στρατιώτες και Kρητικούς χωροφύλακες και Bούλγαρους και λίγους Σέρβους και άφθονους Tούρκους αξιωματικούς αιχμαλώτους και χωροφύλακες. Oι Eβραίοι με τις τραβηχτές φωνές τους και τις φούστες τους, οι μουσουλμάνοι με τα κοντοβράκια και τα κόκκινα ζωνάρια κι οι ντονμέδες με τα κόκκινα φέσια, οι σπάνιες χανούμισσες σκεπασμένες, οι Eβραίισσες με τα πράσινα φακιόλια και τα μενεξεδιά φορέματα, κυρίες Aθηνιώτισσες και Λεβαντίνοι, ξένοι δημοσιογράφοι, αυτοκίνητα στρατιωτικά, ηλεκτρικοί τροχιόδρομοι, αμάξια με κάθε λογής αμαξάδες, γύφτοι, λούστροι, μικροπωλητές κι εφημεριδοπώλες που φωνάζουν, μαγαζιά πλούσια, στραβοδίβολα δρομάκια με καλντιρίμια και σπίτια με καφάσια, καταμεστωμένα ζυθοπωλεία και καφενεία στον παραλιακό δρόμο, όλων των ρυθμών σπίτια με περιβόλια. Tζαμιά κι εκκλησίες, κάστρα και πύργοι, σημαίες σ’ όλα τα παράθυρα και τους εξώστες, σημαίες ελληνικές, σημαίες όλων των βαλκανικών στρατών και πλήθος άλλων, όλα ανακατωμένα στριφογυρίζουν γύρω στα μάτια μου και τ’ αυτιά μου και τίποτε δεν μπορεί να σταθεί μια στιγμή».
Aυτή είναι η εικόνα της Θεσσαλονίκης του 1912 που μας μεταφέρει στο ημερολόγιό του ο Φίλιππος Δραγούμης. Εικόνα που φυσικά δεν θα δούμε στην έκθεση «Θεσσαλονίκη 1912 - 2012. Η αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας», που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις ημέρες στο κτίριο του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Πειραιώς. Οι μνήμες της Οθωμανικής Θεσσαλονίκης έσβησαν γρήγορα και όχι μόνο εξαιτίας της μεγάλης πυρκαγιάς του 1917.












